η φωτογραφία του Αρματά Β. Κωστή

Ο στιχουργός και ποιητής

του έρωτα, λύπης και χαράς

το όνομά του είναι Κωστής

και το επώνυμο Αρματάς

το δε όνομα πατρός Βασίλειος

 

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΤΗΡΙΟ ΣΤΟΝ ΕΠΙΤΙΜΟ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ΜΑΣ ΣΑΒΒΑ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ

Επέρασες στην ιστορία,
και στην αιώνια εφηβία,
Σάββα μας Θεοδωρίδη,
και τίμιε ευπατρίδη.

Αητέ τερματοφύλακα μας,
και των διχτυων φυλακά μας.
Ήσουν γνήσιο παλικάρι,
και θρύλου μας καμάρι.

Μεγάλη προσωπηκότητα,
επίτιμος πρόεδρος του θρύλου,
και σ΄ολη την ανθρωπότητα
είχες παντου μόνο καλούς φίλους.

Υπήρξες γενικός αρχηγός,
και μεγάλος Ολυμπιακός.
Έδινες και την ψυχή σου
εγυρνούσες για την ομάδα.

Ήσουν και θα’σαι φάρος φωτεινός μας,
για όλων τον φίλαθλον λαό μας.
Ύπηρξες, και πολύ αγαπητός,
κι ένας βέρος Ολυμπιακός.

Πρώτος σ’αποχαιρετά ο πρόεδρος μας,
οι αντίπαλοι και όλος ο λαός μας.
Σ’αποχαιρετάνε φίλοι και συγγενείς,
τα στελέχη, παίχτες και ο προπονητής.

Καλό ταξίδι να’χεις κύριε Σάββα,
σ’αποχαιρετάνε, όλοι οι ολυμπιακοί,
και αντίπαλοι σου, από την Ελλάδα,
από την Ευρώπη και όλη τη Γή.

Ο Ήλιος να φωτίζει πάντοτε την ψυχή σου,
ο Χριστός, η παναγία κι άγιοι μαζί σου.

Θεέ μας και πλάστη του ντουνία,
κάνε μας τώρα μια χάρη,
στο κύριο Σάββα δίνε χαρά,
με ήλιο και λαμπροφεγγάρι.

και την καλή του την ψυχή,
με βάλσαμο να ράνεις,
κ εκεί στην άλλη τη ζωή,
πρόερδρο να τον κάνεις.

Κύριε Σάββα καλό ταξίδι στην άβυσσο.
δώσε χαιρετήσματα σε όλους στο παράδεισο,
και περίμενε μας στο παραδείσιο περιβόλι,
εκεί που κάποτε θα σμίξουμε όλοι…

Αιώνια σου η μνήμη, αθάνατος.

 

ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣ
ΠΟΙΗΜΑ(ΤΡΑΓΟΥΔΙ)

Μεσ΄απ΄του Θεού τα χέρια
πέταξαν δυό περιστέρια,
κι ήρθαν στ΄όνειρο της Ρήνης,
πάνω σε κλαδιά Μυρσίνης,
κι αφήσαν δυό μηνύματα,
στου κόσμου ΄μπρος τα βήματα.

Τόνα έγραφε ειρήνη
γιατρικό στους λαβωνένους,
τ΄άλλο αγάπη που δεν σβήνει
γιατρικό στους προδομένους.
Στήλε Θεέ και ΄να φάρμακο,
για τον κορωνοϊό,
κ απάλλαξε όλο τον Ντουνιά,
σε κάθε πόλη και χωριό.

Πρίν το όνειρο να σβήσει,
στην Ανατολή στη Δύση
γύριζαν τα περιστέρια,
και σκορπίσαν τα χαμπέρια,
να τ΄ακούνε όλ΄οι λαοί,
κι αυτής της Γης οι δυνατοί.

 

ΣΤΗ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΥΠΑΡΚΤΟΥ

Η ματιά του υπάρκτου μαγνητισμένη ταξιδεύτρα στα διάπλατα των οριζόντων.

Η ματιά του Ήλιου μεταλλικός καθρέπτης πάνω στο μεσάλι της θάλασσας.

Η θάλασσα ένα τεράστιο γαλάζιο υφαντό πλεγμένο, στους αφγαλειούς της

Πηνελόπης. Οι ανταύγιες του πελάγους πολύχρωμες φλέβες ονείρων της Σαπφούς,

που σαγινεύουν τις ματιές των γλάρων.

Το εκκλησάκι στη μύτη του βράχου λάμπει, από θείο μεγαλείο, μέσα στη ματιά του

υπαρκτού. Το νησί στο βάθος γιγάντιο κοχυλένιο κέλυφος, έχοντας καβάλα του

σκέψεις τ’ουρανου. Το σπίτι στο νησάκι κυψέλη, που η οροφή της μοιάζει με το

λοφείο εκείνου του κόρακα.

Το πλοίο-ποστάλι της γραμμής ταχτικός διαβάτης.

Τα βήματα του μοιάζουν σαν αυλάκια στο πέλαγος, όπως τα βήματα του χρόνου στο

μέτωπο του βαρκάρη.

Το βοστρυχωτό πελαγίσιο στήθος του βαρκάρη, μοιάζει με το ασπροσπεραστο δάσος

της πλαγιάς, που μόνο οι κασετόφωνικοι αντίλαλοι του μικροπωλητή μπορούν να

διαπεράσουν.

Η σημαία εκείνου του κότερου στέκει περίφανη, πάνω στην Ευζωνική πατούσα, της

Ενωμένης Ευρώπης, κι’απέναντι από το Αφρικανικό φυλλοκάρδι.

Κατά-μεσήμερο κι ο αέρας πέφτει λυπόθυμος, μπροστά στα λυσσασμένα μάτια

εκείνης της σμέρνας, που τροχά τα’ατσαλένια δόντια της στον σκληρόβραχο.

Τα τζιτζίκια με τα κλαρινένια ράμφη ροφούν χυμούς και τους μεταφράζουν σε

μουσικές νότες.

Έκεινο το γέρικο σκυλί κοιτάζει επίμονα στη θάλασσα.

Μου θυμίζει τον Άργο(σκυλί του Ομηρικού Οδυσσέα) που μήνες και χρόνια κοιτάζε

το αχανες πέλαγος περιμένοντας τον να γυρίσει, για ν’αφησει την τελευταία του

πνοή, μπροστά στα πόδια του.

Πιο πέρα ένα ζευγαράκι τουριστών αγκαλιασμένο στα βότσαλα γράφει ερωτίκο

χρονικό, πάνω στην εξωτική τοποθεσία, με μελάνι την ευτυχια.

Όλα γύρω είναι πανέμορφα κι ονειρεμένα!..

Ένα τεράστιο θαυμαστικό!

Αγκαλίαζει την ματία του υπαρκτού, τόσο τρυφερά, όσο η θάλασσα την πανέμορφη

κόρη της ΛΕΥΚΑΔΑ…

Κωστής Β. Αρματάς – στιχουργός – ποιητής

website : www.armataskostis.gr

 

 

 

ΛΕΥΚΑΔΑ (ΦΤΕΡΝΟ) ΠΑΣΧΑ 1989

<<ΑΝΟΙΞΗ ΚΑΙ Ω! ΠΑΣΧΑ ΤΟ ΜΕΓΑ>>


Χριστός Ανέστη βαράνε οι καμπάνες,

τα λουλούδια κι η Φύση σκορπάνε μύρα.

Χαίρονται τα παιδιά, άνδρες και μάνες,

κι οι Αγγέλοι χορεύουν και παίζουν λύρα.

 

 

Ω ! Πάσχα το Μέγα, της Χριστιανοσύνης,

και Ιερότατον, Ιησού Χριστέ μας,

μέσα στις ψυχές μας πηγή καλοσύνης,

βαστάτε την άμυνα κι εσείς λαέ μας.

 

Το ‘να με τ’ άλλο όλα φιλιούνται,

οι άνθρωποι - δένδρα - πουλάκια - λουλούδια.

Ταίρι με ταίρι, γλυκά αγαπιούνται

και αγνής αγάπης λένε τραγούδια.

 

Οι μέλισσες φαίνονται σα μεθυσμένες,

ροφούν, κάθε ευωδιά και το μέλι.

Είναι όλες τους πια αδελφομένες,

με τη βασίλισσα, μες στην κυψέλη.

 

Χρυσή τη γύρη, τα’ άνθη σκορπάνε.

Θροϊζουν τα δέντρα μας ευτυχισμένα.

Του Έρωτα τα βέλη εδώ χτυπάνε,

τα πάντα γύρω είναι ευλογημένα.

 

Τραγούδια γλυκά ψάλλουν τα καναρίνια.

Αχολογάνε τα βουνά κι οι κάμποι.

Χοροπηδάνε οι γλάροι και τα δελφίνια,

μεσ’ τις καρδιές μας ο Ήλιος λάμπει.

 

Χριστός Ανέστη μεσ’ τις καρδιές μας,

θυμιατά σκορπάνε κι αυτά το μύρο.

Πάσχα ευφραίνουν πια κι οι ψυχές μας

τα πάντα πανέμορφα είναι τριγύρω.

 

 

ΣΤΟΝ ΘΕΙΟ ΜΟΥ ΣΠΥΡΟΝ.Ι.ΑΡΜΑΤΑ ΓΕΝΙΚΟ ΑΡΧΙΑΤΡΟ

ΥΠΟΣΤΡΑΤΗΓΟ Ε.Α. ‘’ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΗΣΤΗΡΙΟ’’

 


Έξι Νοέμβρη μέρα βροχερή,

το ουράνιο τόξο σ’ άνοιγε πορεία,

τη δοξασμένη εφόραγες στολή,

κι επέρασες προς την αθανασία.

 

Έλαμπαν τα’ άστρα και η χιαστή,

κορώνες κι όλα τα παράσημά σου,

όπως ελάμπαν πάνω ’δω στη Γη,

η επιστήμη και η ανθρωπιά σου.

 

Πολύς ο κόσμος βρίσκεται εδώ,

Παρόντες όλοι εμείς που σ’ αγαπάμε

Εσένα το λεβέντη μας γιατρό,

Και όλοι μαζί σ’ αποχαιρετάμε.

 

Ο υιός σου ο Αλέκος ο γιατρός,

η θεία μου κι η κόρη σου η Ελένη,

προσευχόμαστε όλοι στο Χριστό,

που στον παράδεισο σε περιμένει.

  

Από τη Νύμφη του Θερμαϊκού,

σαν φως ήρθ’ η ψυχή σου στο χωριό μας…

πριν ανεβείς σε δρόμους θεϊκούς,

επέρασες σαν λάμψη στ’ όνειρό μας.

 

Στου πατρικού σου μέσα τη μπασιά,

θροΐζαν τ’ άνθη και οι πουρναριές σου,

κι απάν στην Κοίμηση στην Παναγιά,

αντάμωσες γονείς και αδελφές σου.

 

Υπήρξες επιστήμονας λαμπρός.

Ετίμησες το σοϊ και το χωριό μας.

Τώρα θα φέγγεις σαν Αυγερινός,

στα βήματα στη σκέψη στ’ όνειρό μας.

 

Θεέ του σύμπαντος σε παρακαλώ,

Εγώ μια χάρη τώρα θέλω μόνο,

στον κάτω κόσμο κάνε τον γιατρό,

να γιατρεύει των ασθενών τον πόνο.

 

Αιωνία σου η μνήμη –Αθάνατος.

 

ΣΤΗ LOBBY ΚΑΦΕΤΕΡΙΑ »

Στη Lobby καφετέρια,
χειμώνες καλοκαίρια,
είμαστε πολλοί θαμώνες
και βλέπουμε τους αγώνες.

Στην καφετέρια το Lobby,
στην οδό Φανερωμένης,
να ' σαι φίλε Σπύρο Μπόμπη
και να με περιμένεις.

Θα 'ρθω για καφεδάκι,
φτιαγμένο με μεράκι
και τα νέα μας να πούμε,
τα παλιά να θυμηθούμε.

Με τον Ζώη και τον Δημητράκη,
τους Ζαβιτσάνο και Βασιλάκη,
αυτά τα δύο αφεντικά
που ' ναι πολύ καλά παιδιά.

Είναι στη βάρδια, τα πρωινά,
μία πολύ ωραία κοπελιά,
η Φέγγαρη η Ελπίδα,
που ‘ναι ξύπνια και τσαχπίνα.

Τ’ απογεύματα και βράδια
είναι τρία παλικάρια.
Ένας είν’ Μεγανησιώτης,
ο Δημήτρης ο Συκιώτης.

0 Πατρίκιος ο Αγιοπετρίτης,
που 'ναι ένας βέρος Λευκαδίτης,
κι ο Καρύδης ο Καλαμιτσιώτης,
που ‘ναι τυπικός και σαν ιππότης.

Το καρδιακό τ’ αδέρφι μου, 
ο Συκιώτης ο Μήτσος
είναι στη βάρδια σήμερα,
κοιμάται ο Πατρίκιος.

Εδώ πίνει το καφεδάκι, 
και ο Σταύρος Βασιλάκης,
με καλαμπούρι και μεράκι
πο' χει ένα μακρύ μουστάκι,
σαν του γνωστού Καπετανάκη.

Στα κομπιούτερ παίζουν μαθητές
κι επίσης των Τ.Ε.Ι. σπουδαστές,
κάτι παιχνιδιάρες οι ξανθές
και κουκλάρες οι μελαχρινές.

Κάποιοι χαρτάκια παίζουνε,
μετά αγώνες βλέπουνε,
με λάπτοπ στοιχηματίζουνε
και κάπου - κάπου βρίζουνε.

Εγώ οι Δήμος, Στάθης κι ο γιατρός,
βλέπουμε Θρύλο, Ολυμπιακός,
κι όταν πετυχαίνει γκολ,
τινάζουμε τα κασκόλ.

Πρώτα η Εθνική Ελλάδα μας
κι έπειτα η ομάδα μας.
Είναι και κάποιοι Αλβανοί
και μερικοί αλλοδαποί.

Στη Lobby καφετέρια μας,
πέρασε στα λημέρια μας,
έλα κι εσύ, έλα κι εσύ
να πιούμε μπύρα και κρασί.

 

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΥΣ ΔΥΟ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΥΣ

ΜΗΤΡΕΤΩΔΗ ΚΑΙ ΚΟΥΚΛΑΤΖΗ

Τα παλικάρια του στρατού
και του Ελληνικού λαού,
έξι μήνες μες στη φυλακή
για την Πατρίδα και για την τιμή.
Τους χαιρετάμε όλ' οι Έλληνες
μαζί κι όλης της γης Φιλέλληνες.

Μια νύχτα σε περιπολία
βρέθηκαν μέσα στην Τουρκία,
σήμερα ανήμερα της Παναγίας
και Κυρούλας αεί Παρθένου Μαρίας,
βγήκαν μεσ' από την τουρκική φυλακή,
ο Μητρετώδης με τον Κούκλατζη μαζί.

Θεέ μου σε παρακαλώ,
πρόσεχε όλον τον Λαό,
φύλαγε πάντα τα δυό αυτά παιδιά
με λαμπρές τιμές - δόξα και χαρά
και με εγκάρδιους χαιρετισμούς
για όλους μας τους Στρατιωτικούς.

 

Facebook : Κωστής Αρματός - στιχουργός - ποιητής
Website: www.armataskostis.gr
Τηλέφωνο : 6987127793

 

Αποχαιρετηστήριον στους νεκρούς των πυρκαϊών 23-7-2018

 

Μια νύχτα που κουμάνταραν οι δαιμόνοι

Κι ο χάροντας πλέον ήταν στο τιμόνι,

Αχ! πεθάναν όλοι τους αγκαλιασμένοι

Κανείς δεν ξέρει το τι μας περιμένει.

Οι φλόγες όλες σαν φίδια πια ,

Έκαψαν σπίτια και κλαδιά

 

Καμένα σώματα και τριγύρω μαυρίλα ,

Στάχτες πολλές  και στις ψυχές ανατριχίλα.

Κλαίνε οι μάνες για τα παιδιά ,

Κλαίει και ο παππούς για τη γιαγιά.

Ήταν πάντες στη ζωή αγαπημένοι

Κι  έφυγαν έτσι ολ’ αδελφομένοι .

Γονατιστοί οι γονείς πια

Κι ανάμεσά τους τα παιδιά.

Θρήνος για την κοπελίτσα ,

Που τη λέγανε Εβίτα.

 

Πέθαναν μαζί αθώα περιστέρια ,

Πιασμένα μεταξύ τους χέρια με χέρια.

Είναι η νέα αποκάλυψη τώρα,

Αχ! Συγκλόνισε πολύ όλη τη χώρα.

Μάτι-Βουτζάς-Χρυσή Ακτή

έχανε η μάνα το παιδί…

 

Παλιά ήταν όαση ,

τώρα έγινε κόλαση.

Κινέττα-Μαραθώνας-Ραφήνα

εμαύρισε όλ’ η Αθήνα.

Καμένα σπίτια και κλαδιά ,

τώρα τα πάντα είναι βουβά.

 

ΑΙΩΝΙΑ ΣΑΣ Η ΜΝΗΜΗ

Κωστής Αρματάς Στιχουργός – Ποιητής

Website www.armataskostis.gr

 

‘’ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΗΣΤΗΡΙΟ ΣΤΟΝ ΑΓΑΠΗΤΟ ΜΑΣ

ΣΩΚΡΑΤΗ Σ. ΚΟΚΚΑΛΗ ΤΖΟΥΝΙΟΡ’’

 

Τα λόγια πλέον χάνουν την αξία τους.

Τιμάνε όλοι με την παρουσία τους.

Ευγενής και πάντα γελαστός,

μα και στις ανάγκες αδελφός.

Τον χαιρετούν οι Ολυμπιακοί,

Οι Έλληνες κι οι φίλοι οι καρδιακοί.

 

Αχ! Πέταξες, μέσα στην άβυσσο

και βρίσκεσαι τώρα στον Παράδεισο.

Συγκλονιστικό είναι το χαμπέρι,

Σωκράτη μας αθώο περιστέρι.

Συγκλόνισες όλο το  Πανελλήνιο,

Κι  έφυγες από τον κόσμο τον επίγειο,

Να πας  στου Παραδείσου το λιβάδι

Σωκράτη μας γνήσιο παλικάρι.

 

Γι’ αυτό βουρκώνουν πια όλων τα μάτια μας,

Καλό ταξίδι στ’ ουρανού τα παλάτια μας.

Ήσουν καταπληκτικό παιδί,

Αχ! με μια χαρμόσυνη ψυχή.

Να ν’ ελαφρύ πάνω το χώμα σου,

και η χαρά πάντα στο στόμα σου.

 

 

-ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ-

 

 

 

Παρακάτω μπορείτε να ακούσετε κάποια από τα πιο δημοφιλή τραγούδια καθώς και ολόκληρο το πρόγραμμα από το αφιέρωμα στον στιχουργό-ποιητή Κωστή Β. Αρματά

Στην σελίδα "Τα τραγούδια μας" μπορείτε να ακούσετε όλα τα τραγούδια